YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9808
KARAR NO : 2013/24434
KARAR TARİHİ : 16.09.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık …’ın, 20.07.2009 tarihinde annesinin Malatya’da öldüğüne dair nüfus kayıt örneğini dosyaya sunarak eski hale getirme talebinde bulunduğu, sanığın kusuru olmaksızın temyiz süresini geçirdiği ve engelin kalkmasından itibaren 7 günlük süre içinde temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla temyiz itirazı süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.
Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmesi karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması; sanık …’ın hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal eylemlerine doğrudan katıldığı gözetilmeden, TCK’nın 37. maddesi yerine, 39/2-c maddesiyle hüküm kurulması ve sanık …’in tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
İştirak halinde suç işleyen sanıkların sebebiyet verdikleri ortak yargılama giderlerinden ayrı ayrı eşit olarak sorumlu tutulmaları gerekirken, müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ”mahkeme masrafının sanıklardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” cümlesi çıkarılarak, yerine ”ortak yargılama giderinin sanıklardan 95 TL olarak ayrı ayrı alınmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.