YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/19340
KARAR NO : 2013/21330
KARAR TARİHİ : 01.07.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,
6352 sayılı Kanunun geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı sadece elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümle ilgili olup, mühür bozma suçundan kurulan ilk hüküm ve bu hükme karşı yapılan temyiz başvuruları geçerli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararından sonra mühür bozma suçu yönünden kurulan 06.12.2012 tarihli karar yok hükmünde olup katılan kurum vekilinin, mühür bozma suçundan 29.05.2012 tarih,2010/49 esas ve 2012/656 karar sayılı hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde,
Sanık hakkında elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından açılan kamu davası üzerine katılan vekilinin 28.12.2010 tarihli dilekçe ile sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçu yönünden katılma talebinde bulunduğu, bu dilekçeye istinaden katılma kararı verildiği ve mühür bozma suçundan katılma talebi ve katılma kararının olmadığı anlaşılmakla, mühür bozma suçundan verilen kararı temyize hakkı bulunmaması itibariyle katılan vekilinin bu konudaki temyiz talebinin 1472 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II-Sanık hakkında elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Bilirkişi raporunda hesaplanan miktar ve yapılan ödeme dikkate alındığında katılan kurumun zararını tazmin ettiği anlaşılan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 01.07.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.