YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/27256
KARAR NO : 2013/33089
KARAR TARİHİ : 12.11.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Sanıklar …, … ve … hakkında geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK’nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanık … müdafi ile sanıklar … ve …’ın bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK’nın 264/1. maddesi uyarınca, sanıklar yönünden yasa yoluna başvuruda mercide yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
B- Sanıklardan … hakkında hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal; …, … ve … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Haksız elde edilen anahtar kullanmak sureti ile hırsızlık suçundan hüküm verilmesine rağmen temel uygulama maddesinin gerekçeli ve hükmün esasını oluşturan kısa karara 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi yerine, 142/2-b şeklinde yazılması yerinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş; önceden verdikleri karar uyarınca sanıkların birlikte müştekiye ait konuta girmek suretiyle hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Sanıkların, müştekinin konutunda bulunan iki adet cep telefonu ve para ile birlikte suça konu otomobilin anahtarını da çalarak, bu anahtarla müştekiye ait otomobili de çalmaları biçiminde gerçekleşen eylemlerinin, araya zaman aralığı girmeden ve fiil kesintiye uğramadan devam ettiği gözetildiğinde bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu, suça vasıf verilirken eylem bütünlüğü içindeki en ağır niteliğe dayanılması gerektiğinden 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesine uyan haksız şekilde elde bulundurulan anahtarla kilit açmak suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/2-b, 43/1 maddeleriyle uygulama yapılması,
2- 5377 sayılı Yasanın 2. maddesiyle 29.06.2005 tarihinde 5237 sayılı TCK’nın 7/3. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar yönünden, 5237 sayılı Yasanın lehe olduğu kabul edilerek yapılan uygulamalarda, aynı Yasanın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejimi hükümlerinin uygulanamayacağının ve kabule göre de, sanık …’nun tekerrüre esas alınan Gaziosmanpaşa 1 Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/1179-2002/338 sayılı hükümlülük kararında 765 sayılı TCK’nın 55/3. maddesinin uygulanması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi gözetildiğinde sanık hakkında 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … ile sanıklar … ve … müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar hakkında “5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölümün çıkartılarak sonuç cezanın 4 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesi ve sanık … hakkındaki cezanın 5237 sayılı TCK’nın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
C- Sanık … hakkında hırsızlık ve geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
UYAP’tan alınan nüfus kaydına göre, hükümden önce sanığın 13.03.2006 tarihinde öldüğünün belirtilmiş olması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddeleri uyarınca sanığın öldüğünün anlaşılması hâlinde kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.