YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30527
KARAR NO : 2014/21140
KARAR TARİHİ : 12.06.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Hükümlü … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Hükümlü … hakkında kurulan 07.09.2004 tarihli hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 günlü, 2007/125-186 sayılı kararında açıklandığı gibi, adı geçen hükümlü hakkındaki temyiz edilmeksizin kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargısının konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.
Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan …’a ilişkin hükmün, sanık … tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 5237 sayılı Kanun hükümleri uyarınca değerlendirme yapılması için dosyayı iade etmesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan …’ın uyarlama yargılamasının ayrı olarak ele alınması gerekirken tekrar yargılama sürecine dahil edilerek 09.07.2007 tarihli hükmün kurulduğu, bu hükmün de sanık … ve hükümlü … müdafiileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 15.09.2011 tarihli kararı ile … hakkında düşme, onama, bozma ve hükümlü … hakkında ise hükümlü dosyasının ayrı görülmesi gerektiğinden bahisle red kararı üzerine mahkeme tarafından hükümlü … hakkında kesinleşen hükmün infazı için kesinleşme şerhli ilam Cumhuriyet Başsavcılığına verilmiş ancak Cumhuriyet Başsavcılığı’nın uyarlama talep etmesi üzerine bu sefer yeniden esasa kaydedilen dosya sanık … hakkındaki dosya ile birleştirilerek yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.
Bu nedenlerle, hükümlü … hakkında yeniden kurulan bu hükme yönelik, hükümlü müdafinin konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 5252 sayılı Kanun’un 9/3. maddesine göre, gereğinin taktiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,
II-Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince ;
Sanığın, müşteki …’a yönelik eylemi nedeniyle 765 sayılı TCK’nın 522. maddesi gereğince çalınan eşyanın değerinin hafif olması nedeniyle ½ oranında indirim yapılırken uygulama yerinde eşyanın değerinin hafif yerine pek hafif olarak gösterildiği görülmüş ise de; yerinde giderilebilir eksiklik olarak kabul edilmiş bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık … müdafinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.