YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/36403
KARAR NO : 2015/9125
KARAR TARİHİ : 14.05.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜM : Mühür bozma suçundan mahkumiyet, karşılıksız yararlanma suçundan ortadan kaldırma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Sanık …’un mühür bozma suçundan kurulan 23.05.2011 tarih 2011/111E– 2011/313 sayılı karara yönelik temyiz talebinin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık …’un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,
2- Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan kurulan 27.07.2012 tarih 2011/111E – 2011/313 sayılı karara yönelik temyiz talebinin incelemesinde;
Katılan vekilinin 08.08.2012 tarihli dilekçesinin merciide yanılma sebebiyle temyiz dilekçesi olduğunun değerlendirilmesi gerektiği halde, itiraza konu olduğu kabul edilerek reddine karar veren …Ağır Ceza Mahkemesi’nin 12.09.2012 tarih 2012/795D.İş sayılı kararı yok hükmünde kabul edilerek ve CMK’nun 264/1. maddesi uyarınca katılan vekili yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında;
Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 14.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.