YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/5998
KARAR NO : 2014/13394
KARAR TARİHİ : 09.04.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-Sanıklar … ve … hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,
Sanık …’ın gerekçeli kararın ikametgahına tebliğ edildiği tarihte Afyonkarahisar E Tipi Kapalı Cezaevinde başka bir suçtan dolayı tutuklu olarak bulunduğu ,bu nedenle ikamete yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu anlaşıldığından , sanığın tebliği öğrendiği tarih temyiz tarihi olarak geçerli kabul edilmiştir.
Sanık …’a tebliği tarihi itibariyle Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre yapılması gereken tebliğ işleminin, Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre usulsüz şekilde yapıldığı gibi, 35. maddeye göre yapılan tebliğ işleminde tebligat parçasının üzerinde “tebliğ olunacak olan evrakın bir nüshasının muhattabın bina kapısına asıldığına” dair gerekli olan şerhin bulunmaması nedeniyle de usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın tebliği öğrendiği tarih temyiz tarihi olarak geçerli kabul edilmiştir.
Sanıkların … alışveriş merkezi içerisinde gerçekleştirdikleri hırsızlık eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, , hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II-Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde,
12-15 yaş grubunda bulunan sanığa yüklenen gündüz vakti binadan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre 31.07.2007 olan suç tarihinden itibaren hesaplanan 6 yıllık uzatılmış zamanaşımının inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, 1412 CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.