YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13190
KARAR NO : 2014/32811
KARAR TARİHİ : 20.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs etme, konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Adli emanetinin 2012/3035 sırasında bulunan eşyalar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüş, konut dokunulmazlığını bozma suçunu sanığın meçhul suç ortağı ile birlikte gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında bu suçtan hüküm tesis edilirken 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğun, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverme tarihine kadar” diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” süreceğinin belirtilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması
2-5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağı gözetilmeyerek, sanığa ait en ağır cezayı içeren Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/628 esas 2010/640 karar sayılı ve 09.07.2011 kesinleşme tarihli ilamı ile Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/309-403 sayılı ve 29.04.2011 kesinleşme tarihli diğer bir ilamın tekerrür uygulamasına esas alınması suretiyle infazda tereddüte sebebiyet verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği
Yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 53. ve 58. maddelerin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak, yerine ”53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ve ”sanık … hakkında Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/628 esas 2010/640 karar sayılı ve 09.07.2011 kesinleşme tarihli ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası cezası dikkate alınarak, sanık hakkında hükmolunan cezanın, TCK’nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümleleri eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, eleştiri dışında DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.