YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/13522
KARAR NO : 2014/36938
KARAR TARİHİ : 24.12.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki …’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’a eklenen Geçici 2/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiilerinin temyiz isteklerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,
B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki …’a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçları ile mağdur …’e yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Müşteki …’a yönelik hırsızlık suçunda, suç tarihinde güneşin 17.19’da batıp suçun da müştekinin eve geldiği 17.30’dan önce işlenmesi karşısında; TCK’nın 143/1. maddesinin yersiz uygulanması,
2-Suça sürüklenen çocuklar hakkında ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğine karar verilerek 5275 sayılı Kanun’un 106/4. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar … ve … müdafiilerinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, müşteki …’ye yönelik hırsızlık suçunun hüküm fıkrasından TCK’nın 143/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması, buna bağlı olarak da TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca bulunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının çıkarılarak yerine 1 yıl hapis cezasının eklenmesi, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca bulunan 11 ay 20 gün hapis cezasının çıkarılarak yerine 10 ay hapis cezasının eklenmesi, keza TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bulunan 7000 TL’nin çıkarılarak yerine 6000 TL’nin eklenmesi, yine müşteki …’a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçunda uygulanan sevk maddesi TCK’nın 116/4. maddesinin çıkarılarak yerine TCK’nın 116/1. maddesinin yazılması, temel ceza süresi olan 1 yıl hapis cezasının çıkarılarak yerine 6 ay hapis cezasının eklenmesi, TCK’nın 119/1-c. maddesi uyarınca bulunan 2 yıl hapis cezasının çıkarılarak yerine 12 ay hapis cezasının eklenmesi, TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca bulunan 1 yıl hapis cezasının çıkarılarak yerine 6 ay hapis cezasının eklenmesi, TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca bulunan 10 ay hapis cezasının çıkarılarak yerine 5 ay hapis cezasının eklenmesi, TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bulunan 1 yıl 2 ay hapis cezasının çıkarılarak yerine 1 yıl hapis cezasının eklenmesi, keza TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca bulunan 6000 TL. adli para cezasının çıkarılarak yerine 3000 TL. adli para cezasının eklenmesi, ayrıca ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceğine ilişkin kısımların hükümlerden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.