YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/16006
KARAR NO : 2014/14905
KARAR TARİHİ : 28.04.2014

Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali suçlarından sanık … hakkında yapılan duruşma sonunda; Hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali suçlarından mahkumiyetine ilişkin Gaziantep 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08.10.2009 tarih 2009/989 Esas, 2009/1052 Karar sayılı hükmün sanığın temyizi üzerine Dairemizin 21.01.2013 tarih ve 2012/11469 Esas-2013/956 Karar sayılı ilamı ile oy birliği ile onanması yolundaki kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.03.2014 tarih ve 2014/76708 sayılı yazısı ile verilen kararın düzeltilerek onanması yönünde itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 27.03.2014 tarih ve 2014/76708 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 21.01.2013 tarih ve 2012/11469 Esas-2013/956 Karar sayılı sanık … hakkında hırsızlık ve Konut Dokunulmazlığının İhlali suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin Onanmasına dair kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;
Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesi ile uygulama yapılırken, aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2008 tarih ve 2008/2002 Esas 2008/1308 karar sayılı 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 62, 51/1. maddeleri gereğince verilen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamdaki suçun işlendiği 03.07.2007 tarihinde 06.11.1989 doğumlu olan sanığın 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşıldığından ilamın 5237 sayılı TCK’nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
hüküm fıkralarından ‘‘58. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölümlerin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.