YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/19000
KARAR NO : 2015/6224
KARAR TARİHİ : 06.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Güneşin doğuş ve batış saatlerini gösteren çizelgeye göre suç tarihi olan 02/12/2008 tarihinde güneşin 07.07’de doğduğu, buna göre gece vaktinin 06.06’da son bulduğu, müştekinin 24:00 sıralarında uyuduğu sonra 06:30 sıralarında hırsızlığı farkettiği, yakalama tutanağı içeriğine göre, 06.00 sıralarında MOBESE kamerasından başka bir binaya girerken görülmeleri üzerine durumundan şüphe edilen sanıkların görevli polislerce yakalandıkları, suçun gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşılmasına karşın, hırsızlık suçundan TCK’nın 143/1. maddesi gereğince cezanın artırılmaması ve konut dokunulmazlığının ihlali suçunda TCK.nın 116/4. maddesi gereğince hüküm kurulmaması ile konut dokunulmazlığının ihlali suçunda TCK.nın 119/1-c maddesinin tatbik edilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ”TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerine ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.