YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20068
KARAR NO : 2015/7899
KARAR TARİHİ : 28.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını, başkasına ait bilgileri kullanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.
Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 267. maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen ağırlatıcı nedenin, yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş iftira suçunun mağduru hakkında gözaltına alma veya tutuklama dışındaki diğer koruma tedbirlerinin uygulanması haline uygulanabileceği, dosya kapsamına göre kimliği kullanılan müşteki … aleyhine olarak bu fiil nedeniyle koruma tedbiri uygulanmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK’nın 267/3. maddesi gereğince arttırım yapılamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-Tekerrüre esas alınan ilamda, suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olan sanık hakkında TCK’nın 58/5. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nun temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 267/3. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak, aynı yasanın 267/1 delaletiyle 268/1 ve 269/3-a maddeleri gereğince sonuç cezanın 8 ay hapis cezası olarak belirlenmesi ve TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.