YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/26923
KARAR NO : 2015/11626
KARAR TARİHİ : 23.06.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Yokluğunda verilen 02.11.2012 tarih, 2007/333 Esas ve 2012/372 Karar sayılı ilamın sanık …’nin mernis adresine 29.12.2012 ve 31.07.2013 tarihlerinde Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanığın belirtilen tarihlerde cezaevinde de olmadığının anlaşıldığı, bunun üzerine kararın 09.09.2013 tarihinde kesinleştirilerek infaza verildiği, ancak sanığın cezaevinden gönderdiği 14.08.2014 ve 19.09.2014 tarihli dilekçeler ile 20.04.2007 tarihinden itibaren cezaevinde olduğunu, yokluğunda verilen kararın kendisine tebliğ edilmediğini belirterek infazın durdurulmasını talep etmesi üzerine mahkemece 23.09.2014 tarihli ek karar ile “kararın Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre sanığa tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, tebligatın muhtar tarafından sanığa teslim edilip edilmedinin anlaşılmaması” gerekçesiyle infazın durdurulmasına, gerekçeli kararın sanığa tebliğ edilerek, temyiz dilekçesi vermesi halinde dosyanın Yargıtay’a gönderilmesine karar verildiği, 23.09.2014 tarihli ek karar ile birlikte 02.11.2012 tarihli asıl kararın, UYAP üzerinden yapılan sorgulamaya göre tebliğ tarihinde cezaevinde olmasına rağmen sanığa 20.10.2014 tarihinde Tebligat Kanunu’nun 16. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın da 22.10.2014 ve 27.10.2014 tarihli dilekçeler ile kararı temyiz ettiği, yine sanığın bu arada 22.12.2014 tarihli dilekçe ile kanun yararına bozma yasa yoluna başvurduğu, bu başvuru üzerine… Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.12.2014 tarih ve 2014/6053 muhabere numaralı yazısı ile 20.10.2014 tarihinde kendisine tebliğ edilen kararı sanığın 22.10.2014 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle karar henüz kesinleşmediğinden kanun yararına bozma yasa yoluna başvurulamayacağı yönünde görüş bildirildiğinin anlaşılması karşısında, dosya kapsamına göre sanıklardan sadece …’ın 28.11.2012 tarihli temyiz istemi hakkında tebliğnamede görüş bildirildiği anlaşılmakla, sanık …’nin temyizi hakkında da görüş bildiren ek tebliğname düzenlendikten sonra dosyanın İADESİ için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.