Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/29165 E. 2015/17034 K. 03.11.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/29165
KARAR NO : 2015/17034
KARAR TARİHİ : 03.11.2015

Tebliğname No : 6 – 2013/355185
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 18. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 18/04/2013
NUMARASI : 2013/142 (E) ve 2013/202 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
I-Sanıklar B.. Ç.., E.. E.. ve İ.. Ü.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
a) Kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların ertelenmesi nedeniyle, 5237 sayılı Yasanın 53/4. fıkrasına aykırı şekilde hak yoksunluğuna karar verilmesi,
b) 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin üçüncü fıkrasına göre, cezasının ertelenmesine karar verilen sanıklar hakkında 1 yıldan az ve hükmedilen deneme süresinin mahkûm olduğu hapis cezasının süresinden az olamayacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,
II-Sanıklar B.. Ç.., E.. E.. ve İ.. Ü.. hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
a) 12/03/2013 tarihli olay tutanağı içeriğinden gerçekleştiği anlaşılan kısmî iade nedeniyle katılandan kısmî iade hükümlerinin uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,
b) Sanıkların savunmasında, müştekiye ait işyerine ikinci kez geldiklerinde saatin 06:00 sıralarında olduğunu beyan etmeleri karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
III-Sanıklar B.. Ç.., E.. E.. ve İ.. Ü.. hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
a) Birden fazla kişi ile birlikte işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu işleyen sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Sanıkların savunmasında, saat 03:30 sıralarında işyerine girdikten sonra üzerlerine el fenerinin tutulması üzerine işyerinden ayrıldıkları ve saat 06:00 sıralarında tekrar geldiklerini beyan etmeleri karşısında sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/1 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
IV- Sanık E.. D.. hakkında suç eşyasını bulundurulması suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde; sanığın tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,
V- Atılı suçlardan dolayı 5237 sayılı TCK’nın 53/3. maddesi uyarınca, sanıkların sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin, altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakmaya hükmedilmesi,
VI- Sanık B.. Ş.. ve A.. B.. hakında kurulan hükümlerin incelenmesinde; UYAP’tan alınan nüfus kaydına göre, sanık B.. Ş..’in 23.06.2015 tarihinde ve sanık A.. B..’ün 31.12.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılmış olması karşısında 5271 sayılı CMK’nın 223/8 ve 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddeleri uyarınca kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunlululuk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar E.. D.., İ.. Ü.., B.. Ç.. ve E.. E.. müdafiilerinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.