YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/34334
KARAR NO : 2015/1169
KARAR TARİHİ : 20.01.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarih ve 2012/1247 esas 2012/1842 sayılı kararı ile zamanaşımı süresinin hesabında daha ağır cezayı gerektiren tüm nitelikli hallerin dikkate alınacağı kabul edildiğinden 5237 sayılı TCK’nın 143 ve 119/1-c. maddelerindeki artırım nedeniyle sanıklar hakkında zamanaşımının gerçekleşmediği kabul edilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. 
Ancak;
1-Soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iadeden dolayı mağdurun rızasının bulunması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesine göre etkin pişmanlık indiriminin, aynı Kanunun 168/2. maddesi gereğince uygulanan 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeyerek 1/3 oranında indirim yapılmak suretiyle, sanıklara hırsızlık suçundan fazla ceza tayini,
2-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eyleminin 142/1-b ve 143. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında, sanıkların ve hakkında verilen hüküm kesinleştiğinden uyarlama yargılamasına konu hükümlü Serdar Kıran’ın müştekiye ait işyerine girmek suretiyle gerçekleştirdiği fiil nedeniyle sanıklar hakkında aynı Yasanın 116/2-4 ve 119/1-c. maddelerinin uygulanması ve sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi zorunluluğu,
3-01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 73/4 maddesi gereğince mala zarar vermek suçundan mağdurun şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların ceza süreleri açısından kazanılmış haklarının gözetilmesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.