Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2014/9270 E. 2014/31517 K. 11.11.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9270
KARAR NO : 2014/31517
KARAR TARİHİ : 11.11.2014

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın adli sicil kaydında yer alan Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesinin 1993/16-66 Esas-Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete dair ilamın 6.9.1998 tarihinde kesinleştiği ve henüz infaz edilmediğinin ve silinme koşullarının da oluşmadığının anlaşılması karşısında adı geçen mahkumiyet hükmü TCK’nın 51. maddesi uyarınca ertelemeye engel teşkil ettiği halde sanık hakkında verilen cezanın ertelenmesine dair yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
1-Sanık hakkında hüküm kurulurken TCK’nın 142/1-b, 43 ve 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında ceza indirimine gidildiği sırada sonuç cezanın 1 yıl 15 gün yerine 1 yıl 2 ay 29 gün şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,
2-Bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK’nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 1- “TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına dair hüküm fıkrasında yer alan “1 yıl 2 ay 29 gün” ibaresinin silinerek yerine “1 yıl 15 gün” ibaresinin yazılması suretiyle “sonuç cezanın 1 yıl 15 gün hapis cezası” olarak belirlenmesine; 2-hüküm fıkrasından yargılama gideri ile ilgili bölüm çıkarılarak yerine ”bu dava sebebiyle yapılan toplamda 15,00 TL yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK’nun 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine” ibaresi eklenmek suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.