YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/9841
KARAR NO : 2014/35776
KARAR TARİHİ : 15.12.2014

Tebliğname No : 6 – 2013/198874
MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ : 20/02/2013
NUMARASI : 2013/74 (E) ve 2013/138 (K)
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1 – Dosyada sanığın mala zarar vermek suçunu işlediğine dair delil ve iddia bulunmadığı gibi, sanık hakkında mala zarar vermek suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde anılan suçtan hükümlülük kararı verilmesi,
2 – Sanığın, katılanın işyeri önüne bıraktığı sepet içerisindeki ve kapı üzerine asılmış giysileri çaldığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 141/1 maddesine uyacağı gözetilmeden aynı Yasanın 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması,
3 – Uygulanma şartları bulunmadığı halde TCK’ nın 147. maddesinin tatbiki ile eksik ceza tayini,
4 – Hükmün gerekçesinde TCK’nın 58. Maddesinin tatbik edilmediği belirtilerek hükümde çelişki yaratıldığı gibi, sanığın adli sicil kaydında yer alan kasten yaralama suçuna ilişkin Çorum Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2004/441 Esas ve 2007/393 Karar sayılı para cezasına ilişkin hükümlülüğünün kesin nitelikte bulunduğu ve bu ilamda suç tarihinde sanığın 18 yaşından küçük olduğu, bu nedenle adı geçen ilamın tekerrüre esas olmadığı ve sanığın adli sicil kaydına göre başkaca hükümlülüğü de bulunmadığı halde, sanığın suçu ihtiyat ve meslek haline getirdiği belirtilerek cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
5 – 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesine göre hükmedilen hak yoksunlukları ile aynı Yasa maddesinin 2 ve 3. fıkra hükümlerine uygun olarak uygulanma sürelerinin kararda gösterilmemesi,
6 – Kabul göre de; denetim süresinin belirlenmesinin infaza yönelik bir işlem olduğu gözetilerek, 5237 sayılı Yasanın 58/6-7 maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesiyle yetinilmesi yerine, 5275 sayılı Yasanın 108/4. maddesine dayanılarak denetimli serbestlik süresinin de belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile üst Cumhuriyet savcısı’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.