YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/12696
KARAR NO : 2015/12365
KARAR TARİHİ : 02.07.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın 14.04.2014 havale tarihli dilekçesi ile “cezasının onanmasına” karar verilmesi yönündeki isteğinin; “onama” yetkisi Yargıtay’a ait bulunduğundan, “temyizden vazgeçme” olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmakla yapılan incelemede;
Müşteki …’nin hazırlıkta alınan 01.09.2002 tarihli ilk ifadesinde, işyerini 31.08.2002 günü saat 22:00’de kapattığı ve 01.09.2002 günü saat 13:00’de işyerine geldiğinde hırsızlığın gerçekleştiğini öğrendiğini beyan ettiği, müşteki …in 01.10.2002 tarihli Savcılık beyanında, “sanırım hırsızlar geceleyin dükkana girmişler” şeklinde beyanda bulunduğu, müştekinin yargılamada bozma sonrası alınan 26.09.2012 tarihli beyanında ise; gece 24:00 sıralarında işyerine girildiğini o sırada dükkanda çalıştığını beyan ederek suç saati konusunda aşamalarda faklı beyanlarda bulunduğu görülmüş ise de; hazırlıktaki ilk beyanın olayın sıcaklığı ile alınması ve emniyet fezlekesinde belirtilen suç saati ile de uyumlu olması nedeniyle müşteki…’ye yönelik eylemin 31.08.2002 günü saat 22:00 ile ertesi gün saat 13:00 sıralarında tam olarak bilinmeyen bir zaman gerçekeleştiği ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince eylemin gündüz işlendiği kabul edilmekle yapılan incelemede;
Sanığın müşteki …ye yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 01.09.2002 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,
Sanığın müşteki …’a yönelik eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 102/4, 104/2. maddelerine göre, hükümden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 116/1, 151/1, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Yasa hükümlerinin sanık yararına olması ve aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihi olan 30.12.2002 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.