Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2015/13320 E. 2015/12109 K. 30.06.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13320
KARAR NO : 2015/12109
KARAR TARİHİ : 30.06.2015

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143 maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53. maddedeki haklardan yoksun bırakılmasına; 5237 sayılı TCK’nın 116/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince 7.300 TL. adli para ve 5237 sayılı TCK’nın 151/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince 2.400 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına dair …Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2011 tarih ve 2009/1039 esas, 2011/430 karar sayılı kararına karşı, … Bakanlığı’nın 11.05.2015 gün ve 94660652-105-35-4015-2015/9510/30172 sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.05.2015 gün ve 2015/178393 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
1- Sanığın tüm aşamalarda suçu kabul etmediği, dosya kapsamına göre, sanığın içinde olduğu … plakalı aracın suçun işlendiği… görüldüğüne ilişkin tanık beyanları dışında, savunmanın aksini ispatlayacak, mahkumiyete yeter şekilde şüpheden arındırılmış, kesin deliller elde edilememesine karşın; şüpheli durumun sanık lehine değerlendirilerek beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,
2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazının tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesinde,
3- Sanığın birden fazla kişi ile işyerine girmek suretiyle hırsızlık suçunu gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak sonuçta eksik cezaya hükmedilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 19.01.2015 gün ve 2015/8 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde “Ceza daireleri, bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakarlar” düzenlemesine göre, incelemenin daha önce Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 10.06.2014 tarih ve 2013/14005 esas, 2014/16365 karar sayılı kararı ile yapıldığının ve dosyanın incelemeyi yapan dairece neticelendirilmesinin gerekmesi sebepleriyle kanun yararına bozma incelemesinin Yüksek Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.