Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2015/13333 E. 2015/12702 K. 07.07.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13333
KARAR NO : 2015/12702
KARAR TARİHİ : 07.07.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Her ne kadar iddianamede 5237 sayılı TCK’nın 35. maddesinin uygulanması istenilmiş ve mahkemece bu maddenin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma verilmeden hüküm kurulmuş ise de; Ceza Genel Kurul’unun 13/12/2011 tarih ve 2011/6-356 E., 2011/272 K. sayılı ilamında da belirtildiği şekilde, düzenlenen iddianamede yanılgı ile sanık hakkında uygulanması istenen bir indirim hükmünün sanık aleyhine olacak şekilde uygulanmamasının sanığa ek savunma hakkı verilmesini gerektirmeyeceği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiş;
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan temel ceza belirlenirken 4 ay hapis adli para cezası denilmek suretiyle çelişki yaratılmış ise de sonuç cezanın hapis cezası olması sebebiyle bu husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrüre esas alınan … Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03.12.2007 gün ve 1009-6448 sayılı ilamının suç tarihinin 12.04.2007 olması, dosyamız suç tarihininin ise 21.08.2007 olup, tekerrüre esas alınan ilam tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrür koşulları oluşmadığının gözönüne alınmaması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle’neleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.