YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/8733
KARAR NO : 2015/13938
KARAR TARİHİ : 16.09.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hükümlünün aynı günlü dilekçelerinden hangisinin önce verildiği evrak kapsamından anlaşılamadığından, hükümlü lehine düşünülerek hükümlünün verilen hükmü temyiz ettiği kabul edildiği gibi, uyarlama yargılamasında suçların bir bütün halinde değerlendirilmesi ve suçların bölünmemesi gerektiğinden, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun da temyiz kapsamında kaldığı kabul edilerek yapılan incelemede;
Hükümlünün eyleminin hem hırsızlık suçuna, hem de işyeri dokunulmazlığını ihlal suçuna teşebbüs mahiyetinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Diğer temyiz nedenlerinin reddine,
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 tarih, 2005/3-162-173 ve 11.07.2006 tarih, 2006/5-182/182 E-K. sayılı kararlarında da belirtildiği üzere; sonraki yasa ile suçun unsurlarının veya özel hallerinin değiştirilmesi, cezanın tayin ve takdiri ile artırım ve indirim oranlarının belirlenmesi, seçimlik cezalardan birinin tercihi ve seçenek yaptırımların ya da cezanın kişiselleştirilmesini gerektiren hallerde lehe olan Yasanın belirlenmesi amacıyla verilen uyarlama kararlarının duruşma açılarak verilmesi gerektiğinden, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, 5237 sayılı TCK’ya göre hırsızlık, geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturan eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi de gözetilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararı doğrultusunda, temel cezaların ne şekilde saptanacağının belirlenmesi, mala zarar verme suçuyla ilgili olarak uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
1-İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiği gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c. maddesinin tatbiki gerektiğinin, yine aynı suçun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle TCK’nın 35. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü …’in temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun, kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında hükümlü lehine uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 16.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.