YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/122
KARAR NO : 2017/5580
KARAR TARİHİ : 17.05.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanığa ait 03/07/2015 tarihli temyiz dilekçesi üzerindeki havale tarihi 20/07/2015 ise de bu dilekçenin Ceza İnfaz Kurumu Görevlileri tarafından 03/07/2015 tarihinde UYAP üzerinden dosyasına gönderilmiş olması ve mahkeme kararında yasa yolunun temyiz yerine itiraz, başvurulacak merciin Yargıtay yerine ağır ceza mahkemesi olarak gösterilerek sanığın yanıltılması karşısında sanığın dilekçede kararı temyiz ettiğini belirtmesi sebebiyle temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Müştekiye ait banka kartının değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıldığının anlaşılması karşısında, TCK’nın 245/1 madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan cezadan TCK’nın 43. maddesi gereği artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı yasanın 58.maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı, 24.11.2015 günlü resmi gazetede yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkra (b) bendinde düzenlenen seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılamaya yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından TCK 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden (b) bendinin çıkartılması suretiyle,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.