YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/215
KARAR NO : 2017/2582
KARAR TARİHİ : 15.03.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nun 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;
“Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir”… şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilen dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulunca Dairemize gönderilmekle;
Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından 10/01/2013 tarihinde, 2012/696 E. ve 2013/48 K. sayı ile sanığın karşılıksız yararlanma suçundan mahkumiyetin dair verilen hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.12.2013 tarihli ve 2013/32591 E. , 2013/39763 K. sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilip, bozmadan sonra yapılan yargılamada, mahkemece 30/01/2014 tarihli ve 2014/50 E ., 2014/114 K. sayılı kararla direnilerek sanık hakkında yeniden mahkumiyet kararı verilmiş ise de; mahkeme tarafından bozma ilamında belirtildiği şekilde Yargıtay İlamı eklenerek sanığa davetiye tebliğ edilmek suretiyle bozma kararının gereğinin yerine getirilmeye çalışıldığı, akabinde sanığın ödemeyi gerçekleştirmemesi üzerine söz konusu direnme kararında gerekçenin genişletilmesi ve değiştirilmesi suretiyle hüküm kurulduğu ve bu durumun da Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’ nun 25/10/2016 gün 2015/783 esas ve 2016/377 karar sayılı kararı) eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, Iğdır 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/01/2014 tarihli ve 2014/50 E ., 2014/114 K. sayılı hükmünün Dairemizce yapılan incelemesinde;
02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği hususu gözetilerek, sanığın kurum zararını giderip gidermediği sorularak, gidermediğinin tespiti halinde, sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan 247, 20 TL değerindeki tüketim bedeline ilişkin zarar miktarını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden zarar miktarı belirtmeyen bildirimle yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 15/03/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.