YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/3260
KARAR NO : 2017/10557
KARAR TARİHİ : 12.10.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Dairemizin 31.10.2013 tarihli, 2012/21253 esas ve 2013/31317 karar sayılı bozma kararından önce verilen ve sadece sanık tarafından temyiz olunan 07.12.2009 gün, 2008/1589 esas ve 2009/994 karar sayılı kararda; sanık hakkında hırsızlık suçlarından verilen toplam 3 yıl 14 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyet hükmünün, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma öncesi verilen kararda belirlenen bu cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanığın hırsızlık suçundan neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
2-Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına 62. maddenin uygulanmamasına ilişkin kısımdan sonra gelmek üzere ”Sanığın 07.12.2009 tarihli önceki hükümden kaynaklanan kazanılmış hakkı nedeniyle 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanık hakkında sonuç cezanın 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak belirlenmesine” cümlesinin eklenmesi, yine hüküm fıkrasından “TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün”
çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (c), (d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.