YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/5667
KARAR NO : 2017/14724
KARAR TARİHİ : 14.12.2017
Hırsızlık suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 141/1 maddesi gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2016 tarihli ve 2015/21 esas, 2016/636 sayılı kararının infazı sırasında, 02/12/2016 tarihinde Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik sonucu infaza konu ilâmdaki suçun uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hükümlünün hukukî durumunun yeniden değerlendirilerek infazın durdurulup durdurulmayacağına dair bir karar verilmesi yönündeki infaz savcılığı tarafından yapılan talebin kabulü ile infazın durdurulmasına ilişkin anılan Mahkemenin 23/01/2017 tarihli ve aynı sayılı ek kararını müteakip, uzlaştırma sağlanamadığından bahisle hükümlü hakkındaki cezanın aynen infazına dair Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/06/2017 tarihli ve aynı sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/596 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı’nın 17.11.2017 gün ve 94660652-105-06-9987-2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 23.11.2017 gün ve 2017/65556 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,
MEZKUR İHBARNAMEDE;
Dosya kapsamına göre, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle Mahkemece dosyanın uzlaşma işlemlerinin yapılması için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırmacı tarafından mağdur …’ün gerekçeli kararda belirtilen adresine APS yoluyla uzlaşma teklif formu çıkarıldığı, ancak adres yetersizliğinden iade edildiği, aynı şekilde ikinci kez gönderilen evrakın da iade edilmesi üzerine, uzlaştırmacı tarafından uzlaştırma yapılamadığına dair 03/05/2017 tarihli rapor düzenlenerek dosyanın Mahkemeye iade edildiği ve Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesince, cezanın aynen infazına dair 14/06/2017 tarihli ek karar verilmiş ise de, 05/08/2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin “Uzlaşma teklifi” başlıklı 29. maddesindeki “Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır. Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir.” şeklindeki 6. fıkra hükmü gereğince, uzlaştırma teklifinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak uzlaştırma bürosunca yapılması gerektiği gözetilmeksizin, uzlaştırma sırasında müştekiye ulaşılamadığından bahisle cezanın infazının sürdürülmesine karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, yargılama konusu suçun 6763 sayılı Kanun ile uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle Mahkemece dosyanın uzlaşma işlemlerinin yapılması için uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırmacı tarafından mağdur …’ün gerekçeli kararda belirtilen adresine APS yoluyla uzlaşma teklif formu çıkarıldığı, ancak adres yetersizliğinden iade edildiği, aynı şekilde ikinci kez gönderilen evrakın da iade edilmesi üzerine, uzlaştırmacı tarafından uzlaştırma yapılamadığına dair 03/05/2017 tarihli rapor düzenlenerek dosyanın Mahkemeye iade edildiği ve Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesince, cezanın aynen infazına dair 14/06/2017 tarihli ek karar verilmiş ise de, 05/08/2017 tarihli ve 30145 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği’nin “Uzlaşma teklifi” başlıklı 29. maddesindeki “Uzlaştırmacının uzlaşma teklifinde bulunacağı şüpheli, sanık, katılan, mağdur veya suçtan zarar gören ya da kanunî temsilcilerine iletişim araçlarıyla ulaşılamaması hâlinde açıklamalı uzlaşma teklifi büro aracılığıyla yapılır. Bu işlem uzlaştırmacının, büroya başvurarak teklif formunu vermesi üzerine gerçekleştirilir.” şeklindeki 6. fıkra hükmü gereğince, uzlaştırma teklifinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak uzlaştırma bürosunca yapılması gerektiği gözetilmeksizin, uzlaştırma sırasında müştekiye ulaşılamadığından bahisle cezanın infazının sürdürülmesine karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/06/2017 tarihli ve 2017/596 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.