YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/9009
KARAR NO : 2019/1435
KARAR TARİHİ : 05.02.2019
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların, katılanın çalıştığı şirkete ait çiftliğin etrafını çevreleyen duvar üzerinde monteli olan demir korkulukları kestikleri sırada meydana gelen hasarın, sanıkların eylemlerinin demir korkulukların mülkiyetine yönelik olması nedeniyle ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının göz ardı edilerek, mala zarar verme suçundan beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede;
I-Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilen 21.05.2015 tarihli kararın, kovuşturma aşamasında verdiği aynı zamanda mernis adresi de olan adresinde Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre 09.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, UYAP üzerinden yapılan incelemede sanığın tebliğ tarihinde ceza infaz kurumunda olmadığı ve kararı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 17.06.2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kanun’un 317. maddesi gereğince sanık …’nun temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2.400 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık …’nın temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
III-Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanığın, katılanın çalıştığı şirkete ait çiftliğin etrafını çevreleyen duvar üzerinde monteli olan demir korkulukları keserek çalmaya teşebbüs ettiğinin anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun’un 141. maddesi ile hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 05.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.