Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2019/4198 E. 2019/14977 K. 22.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4198
KARAR NO : 2019/14977
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
O yer Cumhuriyet Savcısının, temyiz talebinin sadece hırsızlık suçuna yönelik olduğu anlaşılmakla sadece hırsızlık suçuna yönelik olarak yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
10.01.2015 tarihli yakalama tutanağında …. Mahallesi 300 sokak No:19 sayılı yerin yanındaki binaya şüpheli bir şahsın girdiğinin anonsu üzerine …. Mahallesi 300 sokak No:13 te bulunan …. isimli apartmandan çıkarken yakalandığı ve suça konu ayakkabıların ise …. Mahallesi 300 sokak No:19 sayılı apartmandan çalındığının anlaşılması karşısında teşebbüse ilişkin tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçlarının sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak,
10.01.2015 tarihli araştırma tutanağına göre sanık yakalandığında çuval içerisindeki ayakkabıları sokak içerisinde bulunan apartmanlardan aldığını belirtmesi ve sanığın beyanı doğrultusunda yapılan araştırma sonucu henüz müracaatları olmayan müştekilere iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında tüm müştekiler yönünden TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.