Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2019/9286 E. 2020/5567 K. 15.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9286
KARAR NO : 2020/5567
KARAR TARİHİ : 15.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mühür bozma suçundan dolayı tayin edilen 3.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık …’ün ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
2-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında düzenlenen 04.01.2010 tarihli tutanakta, sayacın fazı düşürülerek kayıt dışı elektrik tüketimi yapıldığının belirlendiği, sanığın bedeli ödediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabule göre de;
6352 Sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi itibari ile elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçunun, karşılıksız yararlanma suçuna dönüşmesi karşısında, sanık hakkında 5237 Sayılı TCK’nın 163/3. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, 142/1-f bendi ile uygulama yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ün ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 15.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.