YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9599
KARAR NO : 2020/396
KARAR TARİHİ : 09.01.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/11/2017 tarih, 2014/486 Esas ve 2017/497 Karar sayılı kararı da gözetildiğinde sanığın, bina niteliğindeki bankadaki görevli katılan …’dan para bozdurmak bahanesi ile, bankaya maaşını çekmek için gelen müşteki …’dan ise yardımcı olmak bahanesi ile aldığı paraları geri verdiği esnada tırnakçılık yöntemiyle bir kısmını çalması şeklindeki eylemlerinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı Kanun’un 142/2-b maddesi uyarınca cezalandırılması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde fazla cezalar tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 09.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.