YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1805
KARAR NO : 2020/2212
KARAR TARİHİ : 19.02.2020

İTİRAZ

Siverek 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/01/2013 tarih ve 2012/234 E. – 2013/51 K. sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 35, 53/1, 58/6.md. 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, bu mahkumiyet hükmü sanık tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle, Dairemizin 06/04/2015 gün ve 2014/21439 Esas, 2015/6270 sayılı Kararı ile Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda ise TCK’nın 58/6. maddesinin uygulanmasında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek mahkemeye ait olacağından, hüküm fıkralarından “1 yıl süre ile” kelimeleri çıkarılmak suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verildiği, bu karara karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21/01/2020 tarih ve 2 – 2019/115718 sayılı yazısı ile özetle, sanık … hakkında tekerrüre esas alınan Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/629 Esas 2011/588 Karar ilamı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının ortadan kalkması ve hükümlünün karar tarihindeki adli sicil kaydında yer alan İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2010 tarih, 2010/248 Esas- 2010/886 Karar sayılı ilamı ile iftira suçundan aldığı 1.500,00 TL adli para cezasının da tekerrüre esas olduğu anlaşıldığı ve Dairemizin 06/04/2015 gün ve 2014/21439 Esas – 2015/6270 sayılı düzeltilerek onama kararında hükümlü … yönünden verilen mahkumiyet hükümlerinin ” düzeltilerek onanmasına” yönelik kararına karşı itiraz talebinde bulunulması üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21/01/2020 tarih ve 2 – 2019/115718 sayılı yazısı ile Karar Düzeltme talepli istemi yerinde görülerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık …’ın tekerrüre esas alınan sabıka kaydındaki Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/629 Esas, 2011/588 Karar sayılı ilamı ile verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının ortadan kalkması nedeniyle bu ilamın tekerür hükümlerinin uygulanmasına esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, ilgili hüküm fıkrasından sanık … hakkında uygulanan TCK’nın 58. maddesine ilişkin bölümlerden ”Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/629 Esas – 2011/588 Karar sayılı ilâmının kısmı çıkartılarak yerine, ” İzmir 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/12/2010 tarih, 2010/248 Esas- 2010/886 Karar sayılı ilamın” eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.