Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2020/6121 E. 2020/9697 K. 20.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6121
KARAR NO : 2020/9697
KARAR TARİHİ : 20.10.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.
Sanığa ait sabıka kaydının incelenmesinde; 05.02.2009 tarihinde kesinleştiği anlaşılan İstanbul 1. Çocuk Mahkemesi’nin 19.11.2008 tarih ve 2006/1112-2008/457 E.-K. sayılı ile Eyüp Çocuk Mahkemesi’nin 28.05.2007 tarih ve 2005/934-2007/1373 E.-K. sayılı ilamlarına konu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden, gereğinin takdir ve ifası için ilgili mahkemelere ihbarda bulunulması mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Daha ağır ceza yaptırımını içeren Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 25.06.2008 tarih ve 2007/252-2008/408 E.-K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken, daha az ceza yaptırımı içeren İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2007 tarih ve 2006/897-2007/138 E.-K. sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak yerlerine, “Sanığın Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2009 tarihinde kesinleşen, 25.06.2008 tarih ve 2007/252-2008/408 E.-K. sayılı ilamı ile mükerrir olduğu

anlaşıldığından TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,” şeklinde yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.