YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8427
KARAR NO : 2020/9458
KARAR TARİHİ : 15.10.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme
HÜKÜMLER : İstinaf isteminin esastan reddi, temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan verilen kararlara karşı temyiz isteminin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nce verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 13.07.2020 tarihli ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen kararlara karşı temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin ”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.”, aynı Kanunun 294. maddesinin ”Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” ve aynı Kanunun 301. maddesinin ”Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık … müdafiinin temyiz isteminin, dosya içerisinde savunmanın aksini ispatlayan somut kesin inandırıcı delil bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesine, sanık …’ün suçsuz olduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanık İsmail Dağlaraşar’a zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e, h maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile sanık …’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince dosyanın gereğinin ifası için Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi’ne gönderilmesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.