YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/13224
KARAR NO : 2007/2020
KARAR TARİHİ : 15.02.2007

… vekili avukat … ile … Belediye Başkanlığı vekili avukat… aralarındaki dava hakkında … 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.7.2006 gün ve 79-328 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.
K A R A R
Davacı 6.8.2003 tarihinde açtığı bu dava ile 366.954.530 lira asıl alacak için istemde bulunmuş, mahkemece itirazın kısmen iptali ile 371.170.000 TL üzerinden takibin devamına karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye 5236 sayılı yasanın 19.maddesiyle eklenen ek madde 4.uyarınca 1.090.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasalarda derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.Taraflarca temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.090.000.000 TL yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 13.7.2006 tarihli olduğundan HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle tarafların temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde taraflara iadesine, 15.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.