Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2006/2360 E. 2006/5137 K. 06.04.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/2360
KARAR NO : 2006/5137
KARAR TARİHİ : 06.04.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı karşı davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı davalının koyunlarına baktığını bedelinin ödenmediğini ileri sürerek 1 143 151 650 TL alacak için,davalı da karşı dava ile kaybedildiğini savunduğu 13 kuzu bedeli 3 250 000 000 TL alacak için istemde bulunmuş, mahkemece 12-9-2005 gününde 328 YTL lik kısım için asıl davanın kabulüne,karşı davanın reddine karar verilmiş,Hüküm davalı-Karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1- 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 … ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilen asıl davada kabul edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.000.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz talebinde buluma hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerl eyasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, göre davalı –Karşı davacının karşı davaya yönelik temyiz taleplerinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalı –karşı davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE,2. Bent gereği temyiz edilen hükmün ONANMASINA,peşin harcın onama harcından çıkartılmasıyla arta kalan 1.00 YTL’nin temyiz edenden alınmasına, 6.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.