YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/6266
KARAR NO : 2007/10056
KARAR TARİHİ : 12.07.2007

… Doğruöz ile …. vekili avukat … aralarındaki alacak davası hakkında … 5.Tüketici Mahkemesinden verilen 22.2.2007 gün ve 314-135 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.
KARAR
Davacı, 5.4.2005 tarihinde açtığı bu dava ile kredi kartı borcunun 4822 sayılı yasıya göre tespitine karar verimesini talep etmiş, mahkemece bankanın gönderdiği ödeme planı esas alınarak borcun 4822 sayılı yasaya göre tespitine karar verilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesiyle eklenen ek madde 4. uyarınca 1.090.00 YTL 1.1.2007 tarihinden itibaren ise1.170.00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı kredi kartı borcu nedeniyle 4822 sayılı yasadan faydalanmak için başvurduğu halde bankanın ödeme planı göndemediğini bidirerek eldeki davayı açmış, devam eden yargılamada davacıya gönderilen ödeme planının 15.5.2003 itibarıyla 2.094 YTL olarak gönderildiği, mahkemece aldırılan bilirkişi raporunda ise borcun 2.327 YTL olarak tespit edildiği her iki ödeme planı arasındaki 287 YTL fark oluştuğu görülmekle, temyiz edilen alacak 1.170.00 YTL’yi geçmediğinden mahkemenin kararı da 22.2.2007 tarihli olduğundan davacının reddedilen bölüm itibariyle temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde iadesine, 12.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.