YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13112
KARAR NO : 2010/3616
KARAR TARİHİ : 22.03.2010
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile arkadaş olduğunu, kendisine ve davalıya aynı yerde ayrı ayrı birer adet bina inşaa ettiğini, bu konuda vekaletnamesinin bulunduğunu, inşaat mahalline hergün kendi aracıyla gidip geldiğini, davalının benzin ve araç yıpranma bedelini ödemediği gibi inşaat bedelinden kalan bir kısım borçlarını da ödemediğini ileri sürerek işlemiş faizleriyle birlikte inşaata yaptığı masraflar ve araç masrafları için şimdilik 11.791.882.393 TL.nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davacının yalnızca malzeme ve işçilik ücretinin ödenmesine aracılık yaptığını, inşaatı kendisinin yaptığını, bunun dışında her hangi bir katkısının olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, bilirkişi rapor ve ek raporu esas alınmak ve davalının yaptığı ödemeler mahsup edilmek suretiyle inşaata yapılan masraflar, araç masrafları ve bunların işlemiş faiziyle birlikte bakiye davacı alacağının 5.267.07 YTL olduğu gerekçe gösterilerek bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacıya ait aracın yıpranma bedeli, ulaşım giderleri ayrı
2009/13112-2010/3616
ayrı belirlendikten ve kuruşlandırıldıktan sonra inşaat masrafları için davalının davacıya 12.149.125.00 TL gönderdiği, buna karşılık inşaat için yapılan masrafında 12.336.668.240 TL olduğu, aradaki fark olan 187.553.240 TL ve bunun işlemiş faizinden davalının sorumlu olduğu kabul edilmiş ise de, davacı 17.3.2003 tarihli dilekçesinde davalının kendisine inşaat için 12.399.625.000 TL gönderdiğini kabul etmiştir. Bu kabulü kendisini ve mahkemeyi bağlar. Hal böyle olunca inşaat için gönderilen paranın yapılan işten fazla olduğu, böylece davacının bu kalem istek yönünden fark bedel ve bunun işlemiş faizi yönünden talepte bulunamayacağı kabul edilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 6.00 Tl kalan harcın davacıdan alınmasına, peşin alınan 57.00 TL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.