Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2009/13751 E. 2010/4225 K. 30.03.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/13751
KARAR NO : 2010/4225
KARAR TARİHİ : 30.03.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan 1.500 USD karşılığı ikinci el döküm fırını ve ekovat satın aldığını, parasını ödemesine rağmen davalıların 250 USD fazladan para talep ettiklerini, ödememesi üzerine fırın ve ekovatı zorla götürdüklerini, bu malzemelerin alınması nedeniyle siparişlerini yerine getiremediğini ve zararının bulunduğunu belirterek malzemelerin bedeli olan 1.500 USD ve mahrum kalınan kar karşılığı 20.000 YTL olmak üzere toplam 21.981.15 YTL’nin faizi ile tahsilini talep etmiştir.
Davalılar, davacıya 1.600 USD karşılığı davaya konu malzemelerinde içinde olduğu 10 parça malzeme sattıklarını, davacının bu malzemelerin bedeli ile tamir bedelini ödemediğini belirterek davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece malzeme bedeline ilişkin talep yönünden davanın kısmen kabulüne, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, dava dilekçesinde davalılardan satın aldığı ikinci el döküm fırını ve ekovatın davalılar tarafından geri alınması nedeniyle bu malzemelerin bedeli olarak 1.500 USD talep etmiş, mahkemeye sunduğu 26.05.2004 tarihli dilekçesinde 1.500 USD karşılığında ikinci el döküm fırını,
ekovat ile birlikte kompresör, kısım banyosu, santrafüj, oksijen tüpü, revartman iç ve dış kapama, şelamo takımı, detantör hortumu ve gösterge ile döküm fırını manset ısıtıcı malzemelerini aldığı beyan etmiştir. Davalılar duruşmadaki savunmalarında davaya konu malzemelerle birlikte 10 parça malzemenin bedeli 1.500 USD olmak üzere davacıya satıldığını, davacının malzeme bedeli 1.350 USD ödediğini, kalan malzeme bedeli ile 100 USD aracılık hizmetinden dolayı 250 USD borcu olduğunu, davaya konu malzemelerin kendilerinde bulunduğunu kabul etmiş olup, tarafların 10 parça malzeme bedeli karşılığında 1.500 USD bedel üzerinden anlaştıkları uyuşmazlık konusu değildir. Davaya konu ikinci el döküm fırını ile ekovat’ın diğer malzemelerle birlikte 1.500 USD bedel içinde değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda taraflar arasında satışı yapılan 10 parça malzemenin ve davaya konu ikinci el döküm fırını ve ekovat’ın ayrı ayrı değerleri belirlenmemiştir. Bu durumda Mahkemece yeniden bilirkişi incelemesi yapılması veya ek rapor alınarak taraflar arasında satış bedeli olarak kararlaştırılan 1.500 USD satış bedeli içinde, davaya konu ikinci el döküm fırını ve ekovat’ın değerleri ayrıca belirlenerek sonucuna uygun karar verilmesi gerekir iken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2), nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 107.00 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 30.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.