Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2009/9815 E. 2010/128 K. 18.01.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/9815
KARAR NO : 2010/128
KARAR TARİHİ : 18.01.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, … komisyoncusu olduğunu, davalının sahibi olduğu taşınmazın satışının sağlanması için 23.07.2007 tarihli yazılı “Tellaliye Sözleşmesinin” imzalandığını, daireye alıcılar bulduğunu, alıcılara yer gösterdiğini, gazete ilanları verdiğini, davalının hiçbir bilgi vermeden sözleşme konusu taşınmazı 3. bir kişiye sattığını, sözleşme ile ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği bedeli ödemediğini, bunun üzerine davalı aleyhine icra takibi yaptığını, takibe itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Taraflar arasında imzalanan 23.7.2007 tarihli sözleşme hükümlerine göre, … satılır ise müşteri satış fiyatının %2 ve KDV’sini ödeyecektir. Sözleşmenin “koşullar” başlıklı 3. maddesi, “müşteri TURYAP dışında her ne şekilde olursa olsun satışı gerçekleştirmesi halinde satış bedelinin %4 ve KDV’sini ödemeyi kabul ve taahhüt eder” hükmünü içermektedir. Sözleşmedeki bu şekildeki kararlaştırma ve davacının, davalıya ait taşınmazın dava dışı üçüncü kişiye satımında
2009/9815-2010/128
hiçbir hizmet vermediği gözetildiğinde sözleşmedeki “%4” oranı cezai şart niteliğinde olup, B.K.’nun 161/son maddesi uyarınca tenkise tabi tutulmalıdır. Mahkemenin bu yönü göz ardı ederek yazılı şekilde karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklana nedenlerle, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 102.60 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.1.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.