Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2010/1489 E. 2010/12653 K. 04.10.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/1489
KARAR NO : 2010/12653
KARAR TARİHİ : 04.10.2010

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının doğalgaz abonesi olduğunu, 11.2.2002 tarihinde yapılan kontrolde doğalgaz sayacının sol üst köşesinden delinerek müdahale edildiğinin tutanakla belirlendiğini olay tarihinde yürürlükte bulunan 7.1.1999 tarihli ve 99/8 sayılı idare encümen kararına dayanılarak davalıya 10 katı cezalı tarife uygulandığını belirterek 9.933.93 TL asıl alacağa 21.2.2003 son ödeme tarihinden tahsil tarihine kadar işletilecek gecikme zammı ve gecikme zammına uygulanacak KDV si ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı, kaçak gaz kullanmadığını ve sayacada bir müdahalesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece alınan bilirkişi raporu benimsenmek suretiyle davalının 6.032.16 TL den sorumlu olduğunun tespiti ile davanın bu miktar üzerinden kabulüne karar verilmiş hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı bu davada, davalının kaçak gaz kullanımından dolayı 10 kat ceza uygulanmak suretiyle tahakkuk ettirilen 9.933.93 TL nin tahsilini istemiş ve buna dayanak olarakta 7.1.1999 tarihli ve 99/8 sayılı EGO İdare Encümeni kararını 2010/1489-12653
almıştır. Mahkemenin hükmüne esas aldığı 16.4.1999 tarihli bilirkişi raporunun ikinci sayfasının 4 numaralı bölümünde 7.1.1999 tarihli ve 99/8 sayılı encümen kararının zaman olarak uygulanamayacağı ve 6 kat cezanın uygulanması gerektiği belirtilmesine rağmen, davalının borcu hesaplanırken son fiyatın 10 katı kaçak gaz bedeli esas alınarak hesaplama yapılmış bulunmaktadır. Bilirkişi raporu bu haliyle kendisi içinde çelişkiler içermekte olup hükme esas alınması olanaksızdır. Hal böyle olunca mahkemece, EGO İdare Encümeninin 7.1.1999 tarihli ve 99/8 sayılı kararı ile bilirkişi raporunda bahsi geçen 99/2 sayılı kararın davacı idareden istenerek dosyaya konulmasından sonra, bilirkişilerden ek rapor alınarak davalının sorumlu olacağı miktarın belirlenmesi gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek kendi içinde çelişkili bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle; davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılan 1.55 TL. kalan harcın davacıdan alınmasına, 5.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.