YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/6510
KARAR NO : 2010/14591
KARAR TARİHİ : 04.11.2010
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, davalılardan satın aldığı Renault aracın ayıbı nedeni ile pek çok kez servise gittiğini, ancak tamir edilemediğini ileri sürerek, araç bedeli, ötv indirim bedeli ve sigorta bedelleri ile çektiği kredinin faizi vs. Toplamı 35.054 TL.nin yasal faizi ile ödetilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, 30.373 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, aracın davalılara iadesine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacının davalılardan satın aldığı araçta gizli ayıp bulunduğu anlaşılmış olup, davacı ödediği bedel ile uğradığı zararların tahsili için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, 30.373 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline ve aracın davalılara iadesine karar verilmiştir. Dava konusu aracın halen davacının kullanımında olduğunun anlaşılmasına göre, davacı aracı davalılara teslim
2010/6510-14591
etmedikçe araç bedeli için faiz talebinde bulunamaz. Aksi düşünce, davacının sebepsiz zenginleşmesine sebep olur. Bu durumda mahkemece, aracın davalılara iade tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde, dava tarihinden yasal faizi ile tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün birinci fıkrası üçüncü satırındaki ” dava tarihinden ” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine aynen “aracın davalılara iade edildiği tarihinden itibaren” sözlerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 17.15 TL temyiz harcının davacıya iadesine ve yine peşin alınan 451.05 TL temyiz harcının davalılara iadesine, 4.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.