Yargıtay Kararı 13. Hukuk Dairesi 2010/7863 E. 2010/8533 K. 14.06.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/7863
KARAR NO : 2010/8533
KARAR TARİHİ : 14.06.2010

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR
Davacı, davalı …’dan kiraladığı dükkanın aylık kirasının 25.000.000 TL olduğunu, fakat davalının bir süre sonra aylık 200.000.000 TL ödeme yapılmasını isteyerek, kendisiyle aynı tarihli ikinci bir sözleşme yaptığını, 200.000.000 TL üzerinden aylık kira bedellerini…’nın eşi olan diğer davalı …’ya ödediğini, …’nın ise kendisine hakaret ettiğini ileri sürerek, 2.4.1999-2.4.2002 tarihleri arasında fazladan ödediği 10.272.400.000 TL’nin her iki davalıdan, 1000 TL manevi tazminatın ise davalı …’dan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
…1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.2.2008 gün, 2002/330-2008/100 sayılı hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, her nekadar …Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/256 Esas sayılı dosyasının kesinleştiğinde gönderilmesi için 26.10.2004 gün, 2010/1040 Esas-2010/5698 Karar Sayılı Kararımız ile geriçevirme yapılmış ise de, bu dosyanın dosya arasında bulunduğu, zuhulen geri çevirme kararı verildiği anlaşıldığından, bu geriçevirme kararı kaldırılarak, dosya incelendi, gereği düşünüldü,
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı …’nın
aleyhine hükmedilen manevi tazminata ilişkin temyiz taleplerinin reddine,
2-Davacı, davalı …’dan kiraladığı ev için taraflar arasında 1.4.1999 başlangıç tarihli ve aylık 25.000.000 TL kira bedelli kira sözleşmesi yapıldığını, daha sonra davalının isteği üzerine aynı tarihli aylık 200.000.000 TL kira bedelli ikinci bir sözleşme yapıldığını, bu ikinci sözleşme gereğince aylık kira bedellerinin 200.000.000 tL üzerinden ödendiğini, aysa asıl sözleşmenin 25.000.000 TL aylık kira bedelli sözleşme olduğunu belirterek, 2.4.1999-2.4.2002 tarihleri arasında yaptığı fazla ödeme olan 10.272.400.000 TL’nin tahsili talepli bu davayı açmıştır. Davacı, aylık kira bedellerini 200.000.000 TL ve artış yapılarak 350-385,000.000 TL üzerinden ödediğine ilişkin, ödeme makbuzlarını ibraz etmiştir. Bu durumda, aylık kira bedeli 200.000.000 TL olan sözleşmenin geçerli olduğu anlaşılmıştır. Davacı aylık kira bedelinin 25.000.000 TL olduğunu, yasal delillerle ispatlayamamıştır. Aylık kira bedelinin 200.000.000 TL olarak kabul edilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
3-(2) nolu bentteki bozma nedenine göre davalıların bu aşamada sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı …’nın manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar lehine BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının inelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı …’ya iadesine, 14.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.