YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/26169
KARAR NO : 2012/28895
KARAR TARİHİ : 18.12.2012

… vekili Avukat … ile ASKİ Genel Müdürlüğü vekili Avukat … aralarındaki alacak davası hakkında … 6.Tüketici Mahkemesinden verilen 31.5.2012 gün ve 3-660 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, … – .. İlçesi-… Konutları 61910 ada 2 Parsel A/7 blok 5 no.lulu bağımsız bölümde bulunan meskenine su aboneliği için müracaat ettiğini,1957 TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini,bu bedelin 157,12 TL.sinin peşin alındığını,geri kalanı için senet düzenlendiğini belirterek bu bedelden sorumlu olmadığının tespitine, dava tarihinden önce ödenen miktar ile bundan sonra ödenmek zorunda kalınacak tutarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş,mahkemece,davanın kısmen kabulü ile,davacının kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak davalı idareye 359,26 TL’den sorumlu olduğunun,bunu aşan kısımdan borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 2012/26169-28895
sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.