YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/7990
KARAR NO : 2012/12694
KARAR TARİHİ : 17.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tüketiciyi koruma kanunundan kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas ve birleşen davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
K A R A R
Davacı, asıl davada; davalı bankadan kullandığı konut kredisini, kredi faizlerinin düşmesi nedeniyle davalı bankaya başvurusu ile yapılandırıldığını ancak haksız ve sözleşmeye aykırı olarak 1.800 TL tutarında yapılandırma adı altında ücret tahsil edildiğini, tüketici hakem heyetine yaptığı başvurunun kabul edilmesi ile alınan bedelin iadesi için yaptığı icra takibine itiraz edildiğini belirterek itirazın iptali ile inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiş; birleşen davası ile de, davalı bankadan ilk kredi kullanımı sırasında kendisinden alınan 1.500 TL’nin istirdadı için yapmış olduğu takibe itiraz üzerine itirazın iptali ile inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Birleşen davaya ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540,00 TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.
Mahkemece, birleşen dava ile davalı aleyhine hüküm altına alınan miktar karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL yi geçmediğinden HUMK.’nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bent uyarınca davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda dökümü yazılı 147.00 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 17.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.