YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/26055
KARAR NO : 2015/30922
KARAR TARİHİ : 21.10.2015
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, davalı ile aralarında 15.12.2010 tarihli hizmet sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme kapsamında çalıştırmış olduğu işçilerin hak etmiş oldukları yıllık izinlerin talepleri doğrultusunda kullandırıldığını ve ücretlerinin ödendiğini, 4857 sayılı kanunun 53,54 ve 55 maddelerince izin kullanan işçilerin fiilen çalışan işçi sayısına dahil kabul edildiğini, çalışan işçilerden bir farklarının olmadığı, çalışan işçi gibi ücretlerinin ödenmesi gerekirken, davalı tarafından işçilerin kullanmış oldukları yıllık izinler nedeniyle çalışmamış sayılarak bu işçilere ilişkin ücretlerin hak edişlerden kesilerek ödeme yapılmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 226.715,67 TL hak ediş bedellerinin 20.02.2012 tarihinden ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesin istemiştir.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalı ile imzaladıkları sözleşme uyarınca, çalıştırdığı işçilerin yıllık izinlerini kullandıkları dönem için hakettikleri ücretlerden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.Davalı, davacı ile imzaladıkları sözleşmenin eki Teknik Şartnamenin 16.4 maddesi uyarınca yıllık izin ücretinin davacı tarafından karşılanması gerektiğini, sorumluluklarının bulunmadığını savunmuştur. Hizmet Alım Sözleşmesinin eki sayılan Teknik Şartnamenin 16.4 maddesinde “İş yasaları ve sosyal Güvenlik Mevzuatı gereği yüklenici, istihdam edilen personelin işvereni kabul edilecek ve mevzuattan doğan borç ve yükümlülükler ile istihdam edilen tüm personelin özlük hakları, yıllık ücretli izin, kıdem tazminatı ve kazanımları yüklenici tarafından yerine getirilecektir.” ibaresinde yıllık ücretli izin kullanan isçilerle ilgili sorumluluğun yüklenicide olduğu açık bir şekilde kararlaştırılmış olup, hizmet sözleşmesinde de bu konuda davalının sorumluluğunu gerektiren bir düzenleme olmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi düşüncelerle yazılı şeklide karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olununa kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 3.871,75 TL harcın istek halinde iadesine, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.