YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/39360
KARAR NO : 2015/4569
KARAR TARİHİ : 17.02.2015
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı Belediye, açılan ihaleler sonucunda, davalı işverenlerle hizmet sözleşmeleri yapıldığını, davalı şirketlerin çalıştırmış oldukları işçilerden …’in, ilave tediye ücreti nedeniyle, iş mahkemesinde açmış olduğu davanın Belediye aleyhine sonuçlandığını, başlatılan icra takibi üzerine ödeme yapmak zorunda kaldıklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, dava dışı işçiye yapılan 3.351,35 TL ödemenin, yasal faiziyle birlikte sorumlulukları oranında davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.
Mahkemece, “ilave tediye ücretinin davalı şirketlerden talep edilemeyeceği” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Dava, asıl işveren davacı Belediyenin, davalı şirketler tarafından çalıştırılan işçinin açmış olduğu dava sonrasında ödemek zorunda kaldığı ilave tediye ücretinin rücuen tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece dava konusu alacağın, özel hukuk tüzel kişileri olan davalılardan rücuen tahsilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın tüm davalılar yönünden reddine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesi gereğince, davada vekille temsile edilen ve ret sebebi ortak olan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekli olup, somut olayda da mahkemece aynı nedenle davanın reddine karar verilmiş olduğundan vekille temsil edilen davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, açıklanan husus göz ardı edilerek, davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK.’nun 370/2. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: 1. bent gereğince davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle mahkeme kararının ‘Hüküm’ başlıklı bölümünün, davada vekille temsil edilen davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretinin tahsiline karar verildiği 4., 5., 6. ve 7. pragraflarının tümüyle karardan çıkarılarak, yerine (Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT gereğince 440,00 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile, davada vekille temsil edilen davalılar …, …., …. ve ….ne verilmesine) söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 17.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.