YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/12842
KARAR NO : 2016/23027
KARAR TARİHİ : 08.12.2016
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili, davalı idare ile müvekkili şirket arasında imzalanan sözleşme süresince 5510 sayılı yasada yapılan değişikliğin davalı tarafından yanlış yorumlandığını ve müvekkili şirketin istihkaklarından haksız kesintiler yapıldığını, 5510 sayılı yasanın 81 maddesine eklenen bende göre sigorta primlerini düzenli ödeyen ve sigortasız işçi çalıştırmayan işverenleri teşvik etmek amacıyla sigorta pirim oranının %5 lik kısmının hazinece karşılanacağının belirtildiğini, müvekkilinin 5510 sayılı yasanın yürürlüğünden itibaren bu kanun gereğince 5 puanlık indirimleri uygulamak suretiyle sigorta primlerini tahakkuk ettirdiğini ve ödediğini, ancak davalı idarenin söz konusu pirim indirimlerini hak edişlerinden haksız olarak kestiğini ileri sürerek 65.708,90 TL nin kesinti tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiş, 22.05.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle talebini 131.910,90 TL.ye çıkarmıştır.
Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, Davanın KABULÜNE; 3.291,61TL nin 04/03/2009 tarihinden, 12.378,77TL nin 08/04/2009 tarihinden, 12.485,67 TL nin 13/05/2009 tarihinden, 12.627,11TL nin 09/06/2009 tarihinden, 12.442,04 TL nin 08/07/2009 tarihinden, 12.976,84TL nin 07/08/2009 tarihinden, 13.036,38TL nin 08/09/2009 tarihinden, 13.303,59TL nin 13/10/2009 tarihinden, 13.055,50 TL nin 13/11/2009 tarihinden, 13.401,27TL nin 11/12/2009 tarihinden ve 12.912,16TL nin 31/12/2009 tarihinden (toplam 131.910,96TL) itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davacı, eldeki davanın dava dilekçesinde 65.708,90 TL.nin tahsilini istemiş, 22.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 131.910,90 TL.ye çıkarmış, mahkemece talep edilen alacak miktarlarına kesinti tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiştir. 6098 Sayılı Türk Borçlar Kanununun 117. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ancak alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Muaccel hale gelmiş bir borçtan dolayı alacaklının herhangi bir ihtarı yok ise anılan yasa maddesi uyarınca faize ancak dava tarihinden itibaren hükmedilmesi gerekir. Dava konusu olayda davacı, kendi hak edişlerinden kesilen dava konusu miktarların ödenmesi için dava tarihinden önce davalıya ihtar çekerek onu temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmemiştir. Hal böyle olunca mahkemece dava dilekçesinde talep edilen 65.708,90 TL. ye dava tarihinden, ıslah dilekçesi ile artırılan 66.202,00 TL.ye ise ıslah tarihinden itibaren faiz uygulaması gerekir. Mahkemenin değinilen bu yönü gözardı ederek kesinti miktarlarına kesinti tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar vermiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.
Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine,ikinci bent gereğince mahkeme kararının hüküm kısmının bir numaralı bendinin bütünüyle karardan çıkartılarak yerine aynen “Davanın Kabulüne, 65.708,90 TL. nin dava, bakiye 66.202,00 TL. nin ıslah tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline” söz ve rakamlarının yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.