YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/27038
KARAR NO : 2016/5897
KARAR TARİHİ : 25.02.2016

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile …. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dava dışı işçinin açmış olduğu işçilik alacağının tahsili davası sonucunda işçiye 4.785,27TL ödediklerini, bu bedelin tümünden davalıların yarı yarıya sorumlu olduklarını ileri sürerek, 2.392,63TL’nin davalı S…’den, 2.392,63TL’nin davalı …’den yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş; mahkemece, davacının davasının kısmen kabulü ile 1.417,70 TL davalı ….’den, 2036,40 TL davalı …den olmak üzere toplam 3.454,10 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ayrı ayrı tahsil edilerek davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılardan … tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacının temyizi yönünden; 14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.’nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 01.01.2014 tarihinden itibaren 1.890.00TL’ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacının temyize getirdiği reddedilen talebi karar tarihi itibariyle 1.890.00TL’yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle davacı yönünden kesin olan karara ilişkin davacının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2-Davalı…’nin temyizi yönünden; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan davalının bütün temyiz itirazlarının reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bent gereğince davalı …’nin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 176,96 TL. harcın davalı-…’den alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.