YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2015/3501
KARAR NO : 2015/9817
KARAR TARİHİ : 26.03.2015
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, dava dışı işçi tarafından işçilik alacaklarının tahsili yönünden açılan dava sonucunda verilen karar dayanak yapılarak kendisi aleyhine icra takibinde bulunulduğunu ve ödeme yaptığını, dava dışı işçiye ödenen miktardan davalı yüklenicinin sorumlu olduğunu ileri sürerek ödenen bedelin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Her ne kadar mahkemece, davalı tarafın tacir olduğu, davacı ile arasında sözleşme olduğundan davalı için ticari olan işin davacı için de ticari nitelik taşıdığı, T.T.K. 4 .5. ve 19.maddeleri uyarınca ticari nitelik taşıyan davaya bakmaya ticaret mahkemesinin görevli olduğundan görevli mahkemenin Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş ise de; davacı tarafından dava dışı işçiye işçi alacaklarından dolayı mahkeme ilamına istinaden icra yoluyla ödeme yapıldığı, davacının davalıdan rücuen alacak talebinde bulunduğu, davacının tacir olmadığı ve mutlak ticari dava niteliğinde olmadığı anlaşıldığından davaya bakma görevi Asliye Hukuk Mahkemesine aittir. Mahkemece, işin esasına girilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Davacı tarafça temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, 26/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.