YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/10275
KARAR NO : 2013/5211
KARAR TARİHİ : 29.04.2013

Irza geçme ve zorla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanık … ile silahla müessir fiil suçundan sanık …’ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık …’nin ırza geçme suçundan mahkûmiyetine, zorla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatine, sanık … hakkında atılı suçtan meşru müdafaa hali nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına dair Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.04.2009 gün ve 2004/268 Esas, 2009/95 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili, sanık … müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık … hakkında ırza geçme suçundan verilen kararın incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan vekili, sanık … müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık … hakkında kaçırıp alıkoyma suçundan verilen kararın incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, reşit olmayan mağdureyi şehvet hissiyle ve rızasıyla … ile birlikte yaşadığı evde cinsel ilişki eylemini gerçekleştirdiği süre boyunca alıkoyduğu anlaşıldığından, 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekiyor ise de; bu suç için öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 20.08.2004 tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden …/…
yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,
Sanık … hakkında silahla müessir fiil suçundan verilen kararın incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın mağdureye yönelik ırza geçmek ve kendisine yönelen balta ile gerçekleşen saldırıyı gidermek amacıyla o anda saldırı ile orantılı biçimde silah kullandığı eyleminin TCK.nın 25/1. maddesinde öngörülen meşru müdafaa niteliğinde olduğu ve CMK.nın 223/2.d maddesi uyarınca hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken olayla ilgisi bulunmayan zorunluluk haline ilişkin TCK.nın 25/2. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca hüküm fıkrasındaki “…5237 sayılı TCK.nın 25/2. maddesi gereğince CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA” şeklindeki ilgili bölümün hükümden çıkartılarak yerine “…5237 sayılı TCK 25/1 ve CMK.nın 223/2.d maddesi gereğince sanığın BERAATİNE” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.