Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/12297 E. 2013/8550 K. 03.07.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12297
KARAR NO : 2013/8550
KARAR TARİHİ : 03.07.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından mahkûmiyetine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 2008/99 Esas, 2009/100 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde, TCK.nın 102/5. maddesindeki suçun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halinin teselsül edemeyeceği dikkate alınarak 102/2. maddesine göre belirlenen cezanın 43. maddeyle artırılması suretiyle elde edilen miktarın 102/5. madde uygulanarak bulunan cezaya eklenmesi ve bu sıra dahilinde netice cezanın tayini gerekirken aynı Kanunun 61/5. maddedeki sıralamaya aykırı olarak 43. maddenin 102/5. maddeden önce uygulanması suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca
düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hükümlerden çıkartılarak, yerlerine “Sanığın TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.