YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/12485
KARAR NO : 2012/4461
KARAR TARİHİ : 17.04.2012

Hakaret ve cinsel taciz suçlarından sanık …’in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Malatya 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.02.2008 gün ve 2007/1087 Esas, 2008/194 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, sanığa tayin olunan cezanın miktarı nazara alınarak 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;
Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 sayılı Kararı ile iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa’ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olmadığından katılan vekili ve sanığın bu suça ilişkin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında cinsel taciz suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyize gelince;
Katılanın aşamalardaki özünde değişmeyen anlatımları, tanık …’ın beyanları, sanığın ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın katılanın giyinme kabininde giyinirken yan kabinden telefon uzatmak sureti ile onun görüntülerini fotoğrafladığı anlaşıldığından; sanığın TCK.nın 134. maddesinde yer alan özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkûmiyeti yerine, aynı Kanunun 105/1. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.